Santorini - jedna z piękniejszych greckich wysp, która swój urok zawdzięcza pewnym tragicznym wydarzeniom z przeszłości. Niesamowity, klifowy krajobraz i spektakularne widoki ukazujące się naszym oczom powalają na kolana, zaś śnieżnobiała architektura zdobiona niebieskimi elementami na tle granatowego morza oczarowuje i przenosi w świat marzeń... 

Wyspa Santoryn (Santorini) należy do niewielkiego archipelagu pochodzenia wulkanicznego zwanego Cykladami ze wględu na okrągły kształt wysepek. Również i Santorini pierwotnie była okrągła, zanim nie doszło tu do potężnej erupcji wulkanu, który zatopił środkową część wyspy, tworząc ogromny krater. Od tamtej pory wyspa ma niezwykły kształt półksiężyca, o długości zaledwie 27 km. Katastrofa sprawiła, że na wyspie oglądać można prawdziwe spektakle barw oraz grę świateł i cieni. Potężne, spadające wprost do morza klify mienią się w słońcu różnymi odcieniami czerwieni, zaś cudowne plaże pokryte wulkanicznym pyłem, zwykle czarne, miejscami białe lub czerwone zlewają się z granatem Morza Egejskiego. Pośród tego krajobrazu cupie gdzie niegdzie biały, niewielki domek czy biały kościółek z niebieskim dachem... poezja !

Santorini słynie ze wspaniałych win, uprawianych bez wody (której dotkliwie tu brakuje) małych pomidorków, poczciwych osiołków, które dzisiaj prócz koszy winogron muszą na swych grzbietach nosić turystów oraz tego niepowtarzalnego klimatu. Tutaj czas płynie inaczej, znacznie wolniej, a "tubylcy" zachowali dawne obyczaje i styl życia. Aż trudno uwierzyć, że to sielskie miejsce było niegdyś nazywane Wyspą Wampirów.

Stolicą Santorini jest Fira (Thira), inne popularne miasteczka to Kamari, Czerowna Plaża, Perissa i Oia. Ponoć w tej ostatniej podziwiać można najpiękniejsze zachody słońca, a pobliski port Ammudi nie ma sobie równych. Choć miejscowości są maleńkie, nie odczuwa się niewygodnego przeludnienia. Za to romantyczne spacery po promenadach, wędrówki wśród skał, szaleństwa wodne i inne rozrywki pozostawiają niezatarte wspomnienia.

Santorini kojarzone z zatopioną Atlantydą, ma też wiele wspólnego z Pompejami. Zaledwie kilkadziesiąt lat temu na pd-zach krańcu wyspy odkryto minojskie miasto Akrotiri zwane Greckimi Pompejami. Pewien naukowiec wydarł je wulkanicznej lawie i popiołom, które skrywały je ponad 3,5 tys. lat. Dziś można oglądać domostwa w niemal nienaruszonym stanie. Życie zastygło w jednej chwili, jednak najprawdopodobniej, w przeciwieństwie do Pompejów, Minejczycy zdołali uciec przed erupcją, gdyż nie odnaleziono tu ciał mieszkańców.