Jako, że mieszkaliśmy kilkanaście km od Alanyi, bywaliśmy w niej dosyć często. Choć jest to jedno z najliczniej obleganych przez turystów miejsc na Riwierze Tureckiej, urokowi tego miasta trudno się oprzeć. Zabytkowe, z ciekawą historią, a przy tym kolorowe, nowoczesne, z bogatą infrastrukturą turystyczną, atrakcyjne w dzień, jak i nocą :)

Od północy Alanya ograniczona jest przez zbocza gór Taurus, na południu wcina się w Morze Śródziemne, także miasto rozrosło się wzdłuż wybrzeża, na odcinku kilkudziesięciu km. Centralnym punktem przyciągającym przybyszów z całego świata jest port, wokół którego skupiają się ciekawe miejsca warte odwiedzenia. 

My pierwszy raz zobaczyliśmy Alanyę nocą, z okien samochodu w oczy rzucały się oświetlone knajpy i dyskoteki, które szczerze mówiąc mało co nas interesowały oraz Twierdza (Kale) wkomponowana w zbocze góry. To właśnie od niej kilka dni później rozpoczęliśmy eksplorację tej mekki turystów. 

Twierdza Bizantyjska to najciekawszy zabytek Alanyi, a przy tym najznakomitszy obiekt tego typu w całej Anatolii (azjatyckiej części Turcji), wzniesiony w XIII wieku. Obwarowania o długości ponad 6 km pną się malowniczo w górę, na szczycie wzgórza znajduje się sama twierdza, a w pobliżu portu stoi fragment założenia obronnego - Czerwona Wieża (Kizil Kule) o wysokości ponad 30 m.

W pobliżu musiał być również meczet, bo w pewnym momencie usłyszeliśmy tamtejsze "dzwony" czyli charakterystyczne nawoływania wzywające wiernych do odwiedzenia świątyni. Dźwięk ten, często słyszany w Turcji, głęboko zapadł mi w ucho, stanowi integralną część moich wyobrażeń i niewielkiej przecież wiedzy na temat tej wiary.

Przy zwiedzaniu Twierdzy mieliśmy małą przygodę. Wychodzimy z auta, a jako że była to nasza pierwsza wycieczka, byliśmy jeszcze nieobyci w tureckim świecie i jak się okazało naiwni. Podchodzi grupa 4 młodych Turków, coś tam po angielsku umieli i mówią, że nas zaprowadzą do Twierdzy krótszą drogą, są bardzo uprzejmi, wołają nas, więc idziemy za nimi. Wyprowadzają nas w chaszcze i pniemy się prawie pionowo w górę. Idę i myślę, kurde, jacy oni fajni, że im się tak chce łazić z turystami, a za chwilę, a może oni nas chcą tu zabić i okraść, za dużo filmów :). Po chwili jesteśmy na górze, jakieś tyły Twierdzy widać a oni rzucają nam dość wygórowaną cenę za tę przysługę. No i w tym momencie oczy nam się otwierają - poznajemy prawdziwe oblicze Turków :) Po krótkiej kłótni (już miałam lekkiego stracha jak to się skończy) dajemy im parę miejscowych pieniążków i "wyłudzacze" odchodzą. Potem juz nie byliśmy tacy łatwowierni :)

Po drugiej stronie portu rozciąga się wspaniała, piaszczysta plaża nazwana na cześć egipskiej królowej Plażą Kleopatry, a w pobliżu zwiedzić można Jaskinię Damlatas. Trochę byłam nią zawiedziona, co prawda nacieki piękne i okazałe, ale kolejka długa, grota malutka, a do tego w środku jaskini ławeczka, na której wszyscy robili sobie zdjęcia ! Komercja weszła nawet pod ziemię :) U nas się z takim czymś nie spotkałam, ale w końcu to Riwiera Turecka, miejsce żyjące dla turystów i z turystów.

Ruiny starożytnego miasta

Anamur to najdalej na południe wysunięty punkt Riwiery Tureckiej, położony w prowincji Icel, na wschód od Alanyi. Pewnego dnia wybraliśmy się tam na całodzienną wycieczkę. Już sama podróż przyniosła niesamowite przeżycia, a to za sprawą wspaniałej trasy prowadzącej do tego miasta. 

Droga wije się wzdłuż wybrzeża niezliczonymi serpentynami, to w górę, to w dół powodując wywracanie żołądka. Za to widoki, jakie po drodze można zobaczyć wynagradzały wszystko - po jednej stronie góry, po drugiej lazurowe morze, które miejscami było kilkaset metrów poniżej naszego samochodu, a podłoże kończyło się w miejscu zakończenia asfaltu. 
 
Pierwszym celem wyprawy był Anamurion (około 5 km od Anamuru) - ruiny grecko - bizantyjskiego miasta. Jest to jedno z nielicznych tak dobrze zachowanych miast antycznych, z kościołami i wystawnymi domami oraz pięknym akweduktem. To, co pozostało do czasów obecnych, pięknie wkomponowane jest w okazałe wzgórze. 

Po opuszczeniu Anamurium ruszyliśmy dalej i już po chwili cieszyliśmy oczy przepięknym widokiem wspaniałej twierdzy Mamure Kalesi. Ten potężny Zamek Krzyżowców znajduje się około 5 km od miasta Anamur. Pierwszą budowlę zbudowali tu Rzymianie w III wieku, później zamek przejęli Bizantyjczycy, a w 1221 roku kontrolę nad warownią zdobyli Seldżukowie. Zbudowali wówczas meczet oraz łaźnie tureckie.

Zamek posiada 3 dziedzińce, na zachodnim stoi zachowany w bardzo dobrym stanie, nadal czynny historyczny meczet z pojedynczą minaretą. W obrębie potężnych murów, przy głównym wejściu wznosi się wysoka baszta, na którą można wspiąć się, by podziwiać fantastyczne widoki.

Łazikowanie po rozległych obwarowaniach, schodzących prosto do morza, było bardzo przyjemne. Takie zwiedzanie to mi się podoba, bez biletów, przewodników, po zakamarkach, gdzie dusza zapragnie i nogi poniosą.