Sousse (Susa) to zdecydowanie najbardziej popularny kurort w Tunezji. Turyści do dyspozycji mają tutaj bardzo dużą ilośc miejsc noclegowych, restauracji oraz miejsc wartych zobaczenia. Przyjazd i zakwaterowanie w hotelu.

MIEJSCA WARTE ZOBACZENIA: Medyna - przebudowana znacznie po wojnie. Musee de l`Olivier – muzem , które dokumentuje osišgnięcia przemysłu olejarskiego Ribat - na północnym krańcu medyny Wielki Meczet - na przeciwko Ribatu, zabytek z czasów wszesnoislamskich Zawiji Zakkak - minaret o tureckim pochodzeniu Sidi Ameur - kamienna wieża Sidi Ali el-Ammar - fatymidzki meczet, obok niego znajdziecie Hammam Bou Fatata - ascetyczny meczet z z 840 roku wieża Khalef - znajduje się w najwyżej położonym punkcie miasta, pochodzi z 859 roku Katakumby Dobrego Pasterza - chowano tutaj pierwszych chrzeœcijan

El-Dżem to niesamowity rzymski amfiteatr znajdujące się na drodze pomiędzy Susą, a Safakisem. Budowla otoczona jest skupiskiem małych domków. Zabytek najlepiej oglądac wczesnym rankiem, przed kursami wszystkoch wycieczek. Warto równiez tutaj zobaczyć Muzeum Archeologiczne. Od połowy czerwca do sierpnia odbywa się Międzynarodowy Festiwal Muzyki Symfonicznej, a także koncerty arabskiej muzyki tradycyjnej. Ruiny El-Dżemu są niewiele mniejsze od koloseum, są jednym z najlepiej zachowanych rzymskich zabytków. Wg szacunków na widowni mieściło się 30 tyś osób. Pomieszczenia pod centralną areną przeznaczone były dla gladiatorów, zwierząt I teatralnej scenografii. Dzięki przeprowadzonej renowacji można oglądać cały obiekt.

Istotną częścią Kartaginy jest Wzgórze Byrsa, na którym znajduje się katedra św. Ludwika oraz Muzeum Kartaginy. Kiedyś miejsce to stanowiło centrum imperium. Jest to najlepiej utrzymany fragment przedrzymskiej Kartaginy. Za świątynią znajduje się Państwowe Muzeum Kartaginy z bardzo dużą ilościa zabytków rzymskich oraz kartagińskich. Zwróćcie tutaj uwagę na ogród okraczający muzeum - jest wiele bardzo ciekawych staroci. Za wzgórzem zobaczycie Amfiteatr, na którym ginęli chrześcijanie. Pozostało po nim bardzo nie wiele. Idąc w głąb lądu obejrzycie rzymskie wille z fragmentami budynków mieszkalnych, bazylikę Damous El-Karita, amerykański cmentarz, a także Bazylikę Majorum.

Na pustynię wyruszamy z Sousse (Susy) wczesnym rankiem, kiedy powietrze nie jest jeszcze lepkie z gorąca, a na horyzoncie czerwieni się wschodzące słońce. Jedziemy po dnie wyschniętego słonego jeziora Chott el Jerid drogą przerzuconą przez jego środek - z Kebili do Tozeur. Nazywane Wielkim Szotem (ma ponad 5 tys. km kw.) jest częścią systemu słonych jezior ciągnących się przez środkową Tunezję - od wybrzeża do zachodniej granicy. Po drugiej stronie jeziora przesiadamy się na wielbłądy i reszta dnia upływa na łagodnym kołysaniu się w siodle. Wybieramy kilkugodzinną przejażdżkę z podziwianiem zachodu słońca. Rankiem wjeżdżamy do raju. Rozłożyste palmy i ptasi wrzask - to Chebika i Tamerza, przepiękne oazy w pobliżu granicy z Algierią. Odpoczywamy wśród soczystej zieleni obok szumiącego wodospadu, zajadając wspaniałe daktyle. Potem oglądamy kolorowe stragany i poznajemy kierowcę jeepa, który zaprasza nas na przejażdżkę po pustyni. Przy dźwiękach żywiołowej tunezyjskiej muzyki, przechylając się niebezpiecznie na boki, z szaleńczą prędkością pędzimy na wydmy. Z ich szczytów podziwiamy pustynię i pastelowe miasto, które okazuje się... fatamorganą. W drodze powrotnej zaglądamy do wioski duchów - oazy opuszczonej wiele lat temu, kiedy ulewny deszcz rozmył gliniane domy. W pobliżu obecnych oaz takich wiosek jest kilka. Najlepiej czują się w nich archeolodzy szukający historii pod grubą warstwą skamieniałego błota. W drodze na północ wstępujemy do świętego miasta Kairouan. Legenda głosi, że powstało w miejscu znalezienia kielicha z Mekki, spod którego trysnęło źródło. Każdego dnia dziedziniec Wielkiego Meczetu wypełnia się wiernymi. W surowych murach świątyni wzniesionej w IX w. przez Aghlabidów modły nie ustają - to jedno z ważniejszych centrów islamu (Kairouan jest dla tych, którzy nie stać na podróż do Mekki). Meczet zdobią rzymskie i bizantyjskie elementy sprowadzane z odległych części świata. Nad całością góruje minaret, z którego dobiega melodyjne nawoływanie muezina. Kairouan jest też znany z wyrobu najpiękniejszych, ręcznie tkanych dywanów. Można je podziwiać (i kupić) w każdym punkcie medyny. Na koniec docieramy do Sidi Bou Said, miasteczka słynącego z biało-niebieskich mauretańskich domów górujących na wzniesieniu ponad turkusowymi wodami Zatoki Tunezyjskiej. Nazwa tego uroczego zakątka pochodzi od imienia sufickiego świętego z XIII w. Uroda krajobrazu przyciągnęła tu setki artystów, których prace można podziwiać na pełnym kawiarenek placu w centrum Sidi Bou Said. Sielankowa atmosfera, błyszczące w słońcu bielone ściany, niebieskie balustrady i drzwi z finezyjnie giętymi kołatkami. Ciche, ukwiecone podwórza, brukowane uliczki, kamienne schody.