Moja podróż trwała 9 dni ,a zaczeła się w Paryżu. Pobudke mialem o  07.00 na ulicy czerniakowskiej w Warszawie. O 9 byłem już na lotnisku a o 13 siedziałem w samolocie lecącym Na paryskie lotnisko. I od tego czasu zaczęły się moje przygody.
Po przylkocie byłem tak zmęczony ze postanowiłem trochę odpocząć i dopiero wieczorem zacząłem poznawać uroki Paryża. Paryz jest to miasto które zaskakuje na każdym kroku.
 3 dnia po zwiedzeniu Wieży Eifla, kiedy jadłem obiad w małej restauracyjce przy sąsiednim stoliku siedział Gerard DePardieu. 
Bede wspominał Paryż bardzo miło i na pewno jeszcze nie raz tam wróce.
Kolejnym etapem mojej wyprawy był Madryt, który okazał się inny od Paryża pod wzgledem temperamentu i atmosfery. Paryż to miasto sztuki i duchowego uniesienia, o tyle Madryt to miasto kolorów, tańca i niesamowitej energii.
Na każdym kroku można tam spotkać ludzi, którzy spiewaja, tancza i ciesza sie zyciem. Jednym z przezyc, ktorego nigdy nie zapomne byla corrida. Myśl ze pedzi za toba stado rozjuszonych zwierzat, które w kazdej chwili moga cie dogonic przyprawia o gesia skorke kazdego uczestnika tej zabawy.
  Każdy fan pilki noznej byłby nie pocieszony gdybym nie napisal o stadionie  Santiago Bernabéu na którym podczas mojej obecności odbywał sie mecz Real Madryt- Fc Barcelona. Niesamowite przezycie, tłumy wiwatujacych ludzi, piłka na najwyzszym poziomie. Zwycieska okazała sie moja ulubiona drużyna Fc barcelona.
 Ostatnim etapem mojej podrózy był Rzym. Podróż do Rzymu była niczym powrót do czasów starożytnych. Świadomość ze budowle te przetrwały wieki wprawiala w niesamowity zachwyt i podziw dla budowniczych tamtej epoki. Bedac w Watykanie nie mogłem nie odwiedzic grobu papieża, do którego przybywaja pielgrzymi z całego swiata, nie zabrakło tam równiez innych polaków.
Cięzko mi było sie rozstawac z tym miastem i wracac do szarej rzeczywistości. 
Podsumowując: swoja wycieczke uwazam za bardzo udana. Przezyłem wiele cieakawych chwil. A wszystkim którzy wachaja sie co do odwiedzenia tych miast mowie stanowcze TAK! Zróbcie to nie ma na co czekac. Ja gdy tylko bede miał okazje będę tam powracał nie tylko wspomnieniami.